Rzeczywiste źródło można przedstawić na dwa sposoby: jako idealne źródło napięciowe z rezystancją szeregową (model Thévenina) albo jako idealne
źródło prądowe z tą samą rezystancją równoległą (model Nortona). Oba są równoważne widziane od strony zacisków: to samo obciążenie podłączone do
dowolnego z nich otrzymuje dokładnie to samo napięcie i ten sam prąd. Wystarczy, by rezystancja była ta sama, a prąd źródła prądowego był równy prądowi
zwarcia, Vs/R.
Aby to sprawdzić, rozważ dwa skrajne przypadki. W stanie jałowym źródło napięciowe daje Vs, a prądowe przepuszcza cały prąd Is przez
rezystancję równoległą: Is·R = Vs. W stanie zwarcia źródło napięciowe daje Vs/R, a prądowe oddaje cały Is do
zwarcia. Ponieważ obwód jest liniowy i zgadza się w dwóch punktach, zgadza się wszędzie.
Do czego służy
Upraszczanie obwodów: źródła napięciowe połączone szeregowo się sumują, podobnie jak źródła prądowe połączone równolegle. Przekształcając jedne w
drugie, łączy się gałęzie aż do jednego źródła i jednej rezystancji. Tak rozwiązuje się punkt 2: każde źródło zamienia się na prądowe, sumuje prądy,
łączy rezystancje równolegle i wraca do źródła napięciowego.
Przygotowanie analizy: metoda potencjałów węzłowych lepiej działa ze źródłami prądowymi, a metoda prądów oczkowych z napięciowymi. Wcześniejsze
przekształcenie oszczędza równań (zob. analiza obwodów).
Thévenin i Norton: oba schematy zastępcze obwodu łączy właśnie to przekształcenie
(zob. Thévenin i Norton).
Typowe błędy
Ważne tylko na zewnątrz: moc tracona wewnątrz obu modeli jest różna. W stanie jałowym model napięciowy nie traci nic, a prądowy traci
Is²·R. Kalkulator to pokazuje: moc w obciążeniu się zgadza, moc w rezystancji wewnętrznej nie.
Źródła idealne: źródło napięciowe bez rezystancji szeregowej (R = 0) nie ma odpowiednika prądowego, a źródło prądowe bez rezystancji równoległej
(R nieskończone) nie ma odpowiednika napięciowego.
Zwrot: strzałka źródła prądowego wskazuje dodatni zacisk równoważnego źródła napięciowego.
Prąd przemienny: przekształcenie jest takie samo dla impedancji i wskazów: Is = Vs/Z, z tą samą Z równolegle
(zob. zadania z wskazami).