Narysuj obwód i otrzymaj napięcia, prądy i moce, z rozwiązaniem metodą węzłową lub oczkową
Narysuj obwód, naciśnij Rozwiąż, a otrzymasz napięcie, prąd i moc każdego elementu, napięcie każdego węzła oraz rozwiązanie krok po kroku metodą węzłową lub oczkową. Dla prądu przemiennego, układów trójfazowych lub źródeł o kilku częstotliwościach jest analizator obwodów prądu przemiennego.
Jak rysować. Naciśnij element, aby go dodać, i przeciągnij go. Naciśnij jeden zacisk, a potem drugi, aby połączyć je przewodem: po drodze kliknięcie w puste miejsce tworzy narożnik, a kliknięcie na przewodzie tworzy rozgałęzienie. Po wybraniu elementu zmień jego dane w panelu. Klawisz R obraca, a Delete usuwa; są też przyciski. Wybrany łącznik otwiera się lub zamyka kolejnym kliknięciem.
Przykłady:
Obwód został zmieniony: naciśnij Rozwiąż, aby zaktualizować wyniki.
Wyniki
Elementy
V to napięcie pierwszego zacisku minus napięcie drugiego; I płynie przez element od pierwszego zacisku do drugiego. Ujemne P: element oddaje moc.
Napięcia węzłów
Względem masy.
Rozwiązanie krok po kroku
Metoda węzłowa czy oczkowa
Wyniki liczbowe są takie same w obu metodach; zmienia się tylko pokazany tok rozwiązania.
Węzłowa (zmodyfikowana metoda potencjałów węzłowych): niewiadomymi są napięcia węzłów względem masy i prąd każdego źródła napięcia. Nadaje się do każdego obwodu.
Oczkowa (zmodyfikowana metoda prądów oczkowych): niewiadomymi są prądy oczkowe, zgodne z ruchem wskazówek zegara jak fioletowe strzałki na schemacie, oraz napięcie każdego elementu wymuszającego swój prąd (źródła prądu, źródła sterowane prądowe i kondensatory, które przy prądzie stałym nie przewodzą). Oczka są wyznaczane z rysunku, więc obwód musi być narysowany bez przewodów krzyżujących się bez rozgałęzienia i z masami połączonymi przewodami.
Elementy
Akumulator: źródło napięcia z rezystancją wewnętrzną w szeregu. Plus to zacisk długiej płytki.
Potencjometr: rezystancja całkowita i położenie suwaka, od 0 % (przy pierwszym zacisku) do 100 %. Liczony jest jako dwa rezystory między końcami a suwakiem.
Żarówka: podaje się jej moc i napięcie znamionowe, jak na trzonku. Liczona jest jako rezystancja U²/P i podaje się, przy jakim procencie mocy znamionowej pracuje. Prawdziwa żarówka ma na zimno mniejszą rezystancję.
Łącznik: zamknięty to zwarcie, otwarty to przerwa.
Amperomierz i woltomierz: idealne, ze wskazaniem na schemacie. Amperomierz nie ma rezystancji i może też być wielkością sterującą źródła sterowanego (prąd przez niego płynący). Woltomierz nie pobiera prądu.
Cewka i kondensator: przy prądzie stałym w stanie ustalonym cewka jest zwarciem, a kondensator przerwą. Ich ładowanie pokazują stany nieustalone przy prądzie stałym.
Źródła sterowane: V od V, V od I, I od V oraz I od I, sterowane napięciem lub prądem innego elementu.
Konwencje
Źródło napięcia ma plus na pierwszym zacisku, po lewej bez obrotu. Źródło prądu wymusza prąd w kierunku swojej strzałki.
Napięcie każdego elementu to napięcie jego pierwszego zacisku minus drugiego, a prąd płynie przez element od pierwszego do drugiego.
Ujemne P oznacza, że element oddaje moc. Odbiornik pobiera; źródło zwykle oddaje.
Jeśli schemat nie ma masy, napięcia podawane są względem jednego z jego węzłów.
Ograniczenia. To liniowy stan ustalony: nie liczy stanów nieustalonych ani elementów nieliniowych, takich jak diody czy tranzystory, a żarówka jest liczona z rezystancją na gorąco. Zawsze sprawdzaj, czy wyniki mają sens.