Zastąpienie gałęzi źródłem bez zmiany reszty obwodu
Jeżeli w obwodzie, który został już rozwiązany, na gałęzi występuje napięcie \(V\) i płynie przez nią prąd \(I\), to tę gałąź można zastąpić:
a wszystkie pozostałe napięcia i prądy w obwodzie pozostaną takie same, pod warunkiem że nowy obwód ma jednoznaczne rozwiązanie.
Wydaje się to oczywiste, ale jest to bardzo przydatne narzędzie: pozwala podzielić obwód na części, zastąpić kłopotliwy element (nieliniowy, silnik, diodę) czymś prostym i stanowi podstawę dowodów twierdzeń Thévenina i Nortona oraz twierdzenia o kompensacji.
Wychodzimy od obwodu z twierdzenia Millmana: dwa akumulatory 12 V i 6 V o rezystancjach wewnętrznych 2 Ω i 3 Ω zasilają obciążenie 6 Ω. Po rozwiązaniu napięcie węzła wynosi \(V_a = 8\) V, a prądy \(I_1 = 2\) A (akumulator 1), \(I_2 = -0{,}667\) A (akumulator 2 jest ładowany) i \(I_3 = 1{,}333\) A (obciążenie).
Prądy akumulatorów się nie zmieniają, a przez nowe źródło płynie ten sam prąd, który płynął przez obciążenie.
Otrzymujemy to samo napięcie 8 V, a wraz z nim te same prądy w akumulatorze 1 i w obciążeniu.
Obwód zastępczy Thévenina lub Nortona zachowuje się jak obwód pierwotny przy dowolnym obciążeniu. Zastąpienie jest ważne tylko w tym punkcie pracy: jeśli później coś się w obwodzie zmieni (inne obciążenie, inne napięcie akumulatora), wstawione źródło nie reprezentuje już pierwotnej gałęzi i wynik jest błędny.
W przykładzie, gdyby akumulator 1 miał 13 V, przy rzeczywistym obciążeniu napięcie węzła wzrosłoby do 8,5 V; ze źródłem 8 V w jego miejscu pozostałoby równe 8 V.
W przeciwieństwie do zasady superpozycji twierdzenie o zastępowaniu nie wymaga liniowości: korzysta tylko z praw Kirchhoffa. Jeżeli wiadomo, że dioda, warystor lub lampa pracują przy określonym napięciu i prądzie, można je zastąpić źródłem o tej wartości i rozwiązać resztę obwodu, która jest już liniowa. Tak się postępuje na przykład, przybliżając przewodzącą diodę źródłem około 0,7 V; dokładne zastąpienie wykorzystuje rzeczywiste napięcie w punkcie pracy.
Warunek jednoznacznego rozwiązania nie jest spełniony, gdy zastąpienie tworzy:
Z rezystorem płyną 2 A. Po zastąpieniu go źródłem 10 V prawo oczkowe jest spełnione (10 − 10 = 0) dla dowolnego prądu: rozwiązanie przestaje być jednoznaczne i obwód nie określa jego wartości. Natomiast zastąpienie rezystora źródłem prądu 2 A jest poprawne.
Zobacz też: twierdzenie o kompensacji · twierdzenie Tellegena · przekształcanie źródeł