Gerçek bir kaynak iki şekilde gösterilebilir: seri dirençli ideal gerilim kaynağı (Thévenin modeli) veya aynı direnci paralel bağlı ideal akım
kaynağı (Norton modeli). İkisi uçlarından bakıldığında eşdeğerdir: aynı yük hangisine bağlanırsa bağlansın tam olarak aynı gerilimi ve akımı alır.
Bunun için direncin aynı olması ve akım kaynağının akımının kısa devre akımına, Vs/R değerine eşit olması yeterlidir.
Doğrulamak için iki uç duruma bakın. Boşta, gerilim kaynağı Vs verir; akım kaynağı ise Is'nin tamamını paralel dirençten geçirir:
Is·R = Vs. Kısa devrede gerilim kaynağı Vs/R verir, akım kaynağı da Is'nin tamamını kısa devreye gönderir.
Devre doğrusal olduğundan ve iki noktada örtüştüğünden her noktada örtüşür.
Ne işe yarar
Devreleri sadeleştirmek: seri bağlı gerilim kaynakları toplanır, paralel bağlı akım kaynakları da öyle. Birini diğerine dönüştürerek dallar tek
bir kaynak ve tek bir direnç kalana kadar birleştirilir. 2. bölüm böyle çözülür: her kaynak akım kaynağına çevrilir, akımlar toplanır, dirençler paralel
birleştirilir ve sonuç yeniden gerilim kaynağına dönüştürülür.
Analizi hazırlamak: düğüm yöntemi akım kaynaklarıyla, çevre yöntemi gerilim kaynaklarıyla daha iyi çalışır. Önceden dönüştürmek denklem sayısını
azaltır (bkz. devre analizi).
Thévenin ve Norton: bir devrenin iki eşdeğeri tam da bu dönüşümle birbirine bağlıdır
(bkz. Thévenin ve Norton).
Sık yapılan hatalar
Yalnızca dışarıya karşı geçerlidir: iki modelin içinde kaybedilen güç farklıdır. Boşta gerilim modeli hiç güç harcamaz, akım modeli ise
Is²·R harcar. Hesaplayıcı bunu gösterir: yükteki güç aynıdır, iç dirençteki güç değildir.
İdeal kaynaklar: seri direnci olmayan (R = 0) bir gerilim kaynağının akım eşdeğeri, paralel direnci olmayan (sonsuz R) bir akım kaynağının da
gerilim eşdeğeri yoktur.
Yön: akım kaynağının oku, eşdeğer gerilim kaynağının artı ucunu gösterir.
Alternatif akım: dönüşüm empedans ve fazörlerle aynıdır: Is = Vs/Z, paralelde aynı Z ile
(bkz. fazör problemleri).