Próg włączenia i wyłączenia, aby wolny lub zaszumiony sygnał nie wywoływał drgań wyjścia
Zakłada się komparator lub wzmacniacz operacyjny z wyjściem rail-to-rail (0 V i VCC). W komparatorze z otwartym kolektorem, takim jak LM393, rezystor podciągający wyjście dodaje się do rezystora sprzężenia; dobierz go co najmniej dziesięć razy mniejszego. Rezystory z szeregu E24.
Prosty komparator przełącza wyjście za każdym razem, gdy wejście przekroczy próg. Jeśli sygnał narasta powoli lub jest zaszumiony, przekracza próg kilka razy z rzędu, a wyjście daje serię impulsów zamiast jednej zmiany. Termostat włączałby i wyłączał przekaźnik bez przerwy; licznik liczyłby fałszywe impulsy. Symulacja pokazuje to czerwonym przebiegiem.
Przerzutnik Schmitta ma dwa progi: wyjście zmienia się, gdy wejście przekroczy próg górny (VT+), i nie wraca, dopóki nie spadnie poniżej dolnego (VT−). Różnica to histereza. Dopóki szum jest mniejszy od histerezy, wyjście zmienia się tylko raz. Uzyskuje się to dodatnim sprzężeniem zwrotnym: rezystor z wyjścia do wejścia nieodwracającego przesuwa próg w kierunku, który wzmacnia zmianę.
To równania układu nieodwracającego z wyjściem od 0 do VCC. W odwracającym wejście trafia na pin ujemny, a progi wyznacza dzielnik na pinie dodatnim z trzecim rezystorem od wyjścia; kalkulator rozwiązuje oba układy.
Nie zawsze trzeba go budować: 74HC14 (sześć inwerterów) i 74HC132 (cztery bramki NAND) mają wbudowaną histerezę. Przy 5 V przełączają się około 2,7 V przy narastaniu i 1,6 V przy opadaniu, przy czym dokładne wartości zależą od producenta. Z rezystorem i kondensatorem inwerter 74HC14 tworzy też bardzo prosty generator i dobry układ eliminacji drgań styków. Niemal wszystkie wejścia cyfrowe nowoczesnych mikrokontrolerów również mają mały przerzutnik Schmitta.
Zobacz też: Układ czasowy 555 (używa dwóch komparatorów z progami 1/3 i 2/3), Eliminacja drgań styków, Wejścia 24 V do mikrokontrolera i Odczyt czujników NTC.