Litery i biegunowość przy obniżonym napięciu przemiennym
Masz silnik z sześcioma luźnymi, nieoznaczonymi wyprowadzeniami. Multimetr pokaże, które dwa tworzą każdą cewkę, ale nie który koniec jest początkiem, a który końcem. Jeśli cewka zostanie odwrócona, silnik źle rusza lub się grzeje: ten błąd zobaczysz w narzędziu Pole wirujące za pomocą przycisków odwracania fazy. Metoda polega na indukowaniu napięcia z jednej cewki w dwóch pozostałych przy obniżonym napięciu przemiennym. Na tej stronie cewki nazywają się U-X, V-Y i W-Z; na wielu obecnych tabliczkach zaciskowych są to U1-U2, V1-V2 i W1-W2.
Napięcie. Od 10 do 12 razy niższe od napięcia cewki. W silniku 230/400 V cewka ma 230 V, czyli około 19–23 V. W silniku 400/690 V około 33–40 V.
Moc. Im większy silnik, tym więcej mocy potrzeba. Przy nieruchomym wirniku klatkowym cewka zachowuje się jak transformator ze zwartym uzwojeniem wtórnym: przy jednej jedenastej napięcia może pobierać około połowy prądu znamionowego. Małe źródło siada, a odczyt wychodzi słaby. Orientacyjnie podajemy wartości obliczone przez nas, niezmierzone, dla silników 4-biegunowych z rozruchem bezpośrednim:
| Silnik (kW) | Źródło, w przybliżeniu (VA) |
|---|---|
| 1,1 | ≈ 35 |
| 4 | ≈ 100 |
| 11 | ≈ 250 |
| 22 | ≈ 500 |
| 45 | ≈ 1000 |
| 90 | ≈ 2000 |
Zmierz prąd cęgami zaraz po podaniu napięcia: nie może przekraczać prądu znamionowego cewki.
Testem ciągłości znajdź dwa wyprowadzenia, które do siebie należą, i oznacz je jako parę. Powinny wyjść trzy pary bez ciągłości między sobą, o podobnej rezystancji.
Jeśli nie wychodzą trzy pary, przerwij: może to być inny typ silnika, na przykład Dahlandera lub dwubiegowy. Ta metoda dotyczy trzech niezależnych cewek.
Zasil W-Z, połącz X z V i zmierz między U i Y. Powinno wyjść wyraźne napięcie, podobne do poprzednich. Trzy użyte połączenia to teraz koniec z początkiem: X-V, Y-W i Z-U.
Połącz silnik w gwiazdę lub trójkąt zgodnie z tabliczką, uruchom bez obciążenia i zmierz trzy prądy: powinny być do siebie zbliżone. Jeśli bardzo się różnią lub silnik głośno buczy, zatrzymaj go i powtórz próby.
Litery są względne: trzy cewki są ze sobą zgodne, ale Twoje U nie musi być fabrycznym U. Jeśli silnik kręci się w złą stronę, zamień dwie fazy zasilania; nie zmieniaj liter.
Trzy fazy są rozłożone co 120° elektrycznych. Strumień zasilanej cewki przenika obie pozostałe jednakowo i indukuje w nich to samo napięcie, o tym samym znaku, gdy idzie się od początku do końca. Dlatego w szeregu, koniec z początkiem, napięcia się sumują. Gdy jedna jest odwrócona, odejmują się i prawie znoszą:
\[ E_V + E_W \neq 0 \qquad\qquad E_V - E_W \approx 0 \]Znak sprawdziliśmy na rzeczywistym rozkładzie żłobków pięciu uzwojeń, od 12 do 48 żłobków. Nie oczekuj odczytu równego napięciu zasilania: klatka wirnika przeciwdziała strumieniowi i odczyt zwykle jest niższy. Liczy się różnica między odczytem wyraźnym a bliskim zera, a niewielka reszta w tym drugim jest normalna.
| Co widzisz | Co sprawdzić |
|---|---|
| Niski odczyt w obu położeniach | Źródło siada lub ma za małą moc. Zmierz napięcie na zasilanej cewce. |
| Wyraźny odczyt w obu położeniach | Pary są źle rozdzielone albo jest styk między cewkami lub z obudową. |
| Sprawdzenie nie daje napięcia | Któraś litera jest błędna. Powtórz od pierwszej próby. |
| Bardzo różne odczyty między próbami | Możliwa usterka cewki, na przykład zwarcie zwojowe lub inna liczba zwojów. Warto sprawdzić uzwojenie. |