Stojan i wirnik silników synchronicznych i prądnic
| Opcja | Zastosowanie | Budowa |
|---|---|---|
| Stojan rozłożony | Klasyczne silniki i prądnice | Trójfazowe w żłobkach, jak w silniku asynchronicznym |
| Cewki na zębach | Serwomotory i silniki z magnesami trwałymi | Każda cewka obejmuje jeden ząb: bardzo krótkie czoła |
| Wirnik jawnobiegunowy | Agregaty prądotwórcze, elektrownie wodne i większość silników synchronicznych | Jedna cewka skupiona na biegun, wszystkie szeregowo |
| Wirnik cylindryczny | Turbogeneratory 2- i 4-biegunowe | Cewki koncentryczne w żłobkach, środek bieguna bez żłobków |
Tutaj poskok cewki to zawsze jeden żłobek, a q jest zwykle mniejsze od 1. Bieguny wirnika to nie te, które pozornie daje stojan: stojan o 12 żłobkach działa równie dobrze z 10 jak z 14 magnesami. Dlatego bieguny wyznacza tu wirnik i nie wynikają one ze strzałek.
Metoda: każda cewka ma kąt elektryczny równy numerowi zęba razy p·360°/Z. Ten kąt przypisuje ją do jednego z sześciu pasm po 60°, które dają fazę i kierunek: +U, −W, +V, −U, +W, −V. Jeśli trzy fazy nie wyjdą równe i co 120°, kombinacja jest odrzucana.
| Żłobki / bieguny | q | Współczynnik, dwie warstwy | Współczynnik, jedna warstwa |
|---|---|---|---|
| 6 / 4 | 0,5 | 0,866 | 0,866 |
| 9 / 8 | 0,375 | 0,945 | — |
| 9 / 10 | 0,3 | 0,945 | — |
| 12 / 8 | 0,5 | 0,866 | 0,866 |
| 12 / 10 | 0,4 | 0,933 | 0,966 |
| 12 / 14 | 0,286 | 0,933 | 0,966 |
| 18 / 16 | 0,375 | 0,945 | 0,945 |
| 24 / 22 | 0,364 | 0,949 | 0,958 |
Wszystkie cewki nawija się jednakowo i łączy tak, by bieguny się zmieniały. Dlatego mostki łączą koniec z końcem i początek z początkiem. Schemat widziany jest z zewnątrz: prąd płynący w dół po lewej i w górę po prawej daje N. Zachowaj liczbę zwojów, przekrój i kierunek nawijania.
Podziałki to miejsca na obwodzie. Te bez strzałki to środek bieguna: tego żelaza się nie frezuje. Każdy biegun ma cewki koncentryczne wokół tego środka. Przy zajętych około 2/3 podziałki biegunowej fala pola jest dość zbliżona do sinusoidy.
Wirnik zasilany jest prądem stałym przez F1 (+) i F2 (−), przez pierścienie i szczotki lub diody wirujące. Włączony wprost do sieci silnik synchroniczny nie rusza sam: rusza jak asynchroniczny na uzwojeniu tłumiącym, z wzbudzeniem zwartym przez rezystor, albo z falownikiem. Blisko synchronizmu załącza się wzbudzenie i wirnik wpada w synchronizm. Uzwojenie tłumiące to klatka z prętów: nie jest tu rysowane.
Więcej w poradniku Podstawy maszyn synchronicznych.