Wirnik podążający za polem: bieguny, napięcia, kąt mocy i wzbudzenie
Narysuj strzałki stojana i bieguny wirnika lub zaimportuj schemat z Uzwojeń maszyn synchronicznych i zobacz, czy pasują oraz jak pracuje maszyna. Na początku zobaczysz przykład 24 żłobków i 4 biegunów.
W maszynie synchronicznej samo uzwojenie nie wystarcza: stojan i wirnik muszą do siebie pasować. Widać tu wirnik podążający za polem z tą samą prędkością, pod kątem wymaganym przez obciążenie. Narzędzie sprawdza uzwojenie i pokazuje skutki zmiany wzbudzenia lub obciążenia.
Pole wirujące i sprawdzanie jednofazowe stawiają N tam, gdzie dominuje prąd w górę, by śledzić przesuwanie strzałek. Tutaj N i S stojana to rzeczywiste bieguny magnetyczne, o 90° elektrycznych od tego punktu: między pasmem w górę a pasmem w dół. To one są naprzeciw wirnika. Przesuwanie jest takie samo, a bez obciążenia każdy N wirnika stoi dokładnie naprzeciw S stojana.
Silnik: wirnik pozostaje za polem o kąt mocy δ. Prądnica: wyprzedza je. Obliczenia jak dla wirnika cylindrycznego: P = E·U·sin δ / Xs, przy napięciu sieci równym 1.
| Wzbudzenie | Moc bierna | Co oznacza |
|---|---|---|
| Niedowzbudzony | Pobiera | Większy prąd i mniejszy zapas: szybciej wypada z synchronizmu. |
| cos φ = 1 | Ani nie pobiera, ani nie oddaje | Najmniejszy prąd dla tego obciążenia: dno litery V. |
| Przewzbudzony | Oddaje | Poprawia cos φ instalacji i lepiej znosi szczyty. Bez obciążenia to kompensator synchroniczny. |