Transistör çıkışlı endüktif sensörler ve fotoseller bir PLC girişinde: hesaplama, önlemler ve alternatifler
Bazen tek bir PLC girişinin, iki sensör aynı anda algıladığında (parça var ve konumda) ya da herhangi biri algıladığında (parça 1. bantta veya 2. bantta) aktif olması gerekir. Kontaklarla bunları seri ya da paralel bağlamak yeterlidir; ancak endüktif bir sensörün veya fotoselin çıkışında bir transistör ve kendi beslemesi vardır. Düşünmeden birleştirilirlerse aktif olmayan girişler, aşırı yüklenen ya da çıkışından beslenen sensörler ve kimsenin bulamadığı arızalar ortaya çıkar. Hesaplayıcı devreyi sizin verilerinizle kontrol eder; her nokta aşağıda açıklanmıştır.
PLC girişi, 24 V'ta belirtilen akımı çeken bir direnç olarak hesaplanır; günümüzdeki birçok giriş neredeyse sabit akım çeker ve biraz daha pay bırakır. 0,7 V'luk silisyum diyotlar. IEC 61131-2 eşikleri yol göstericidir: PLC'nin ve her sensörün veri sayfaları esastır.
En yaygın DC endüktif ve kapasitif sensörler ve fotoseller 3 telli transistör çıkışlıdır: kahverengi (BN) +24 V'a, mavi (BU) 0 V'a, siyah (BK) ise çıkıştır. PNP bir sensörde transistör algıladığında çıkışı +24 V'a bağlar ve yük çıkış ile 0 V arasına bağlanır. NPN bir sensörde çıkışı 0 V'a bağlar ve yük +24 V ile çıkış arasına bağlanır. Avrupa'da neredeyse her şey PNP'dir; aşağıdakilerin tümü +24 V ile 0 V yer değiştirilerek NPN için de geçerlidir.
2 telli sensörler farklıdır: kendi beslemeleri yoktur ve yük üzerinden, yükle seri olarak beslenirler. Bunun için beklemede küçük bir artık akım geçirirler; iletimdeyken üzerlerinde birkaç volt düşer ve minimum bir akıma ihtiyaç duyarlar.
| Veri sayfası değeri | 3 telli | 2 telli |
|---|---|---|
| İletimdeki gerilim düşümü | 1–2,5 V | 3–8 V |
| Maksimum çıkış akımı | 100–250 mA | 50–200 mA |
| Kapalıyken artık akım | 0,1 mA'den az | 0,5–1,5 mA |
| Yüksüz akım tüketimi | 10–25 mA (fotoseller 40 mA'e kadar) | yükten alınır |
| Minimum yük akımı | yok | 2–5 mA |
| Gerilim verildikten sonra hazır olma gecikmesi | 10–300 ms | 10–300 ms |
Kataloglardan alınmış yol gösterici değerler. Geçerli olanlar sensörünüzün veri sayfasındakilerdir.
Girişin yalnızca hepsi algıladığında aktif olması için her sensörün çıkışı bir sonrakini besler: S1'in siyahı S2'nin kahverengisine, S2'nin siyahı S3'ün kahverengisine, sonuncunun siyahı da PLC girişine gider. Tüm maviler 0 V'a gider.
Çalışır, ancak her sensör arkasındaki tüm sensörleri besler ve bunun sonuçları vardır:
Bu nedenlerle uygulamada üç veya dörtten fazla 3 telli sensör, ikiden fazla 2 telli sensör seri bağlanmaz.
2 V düşümlü ve 15 mA tüketimli üç PNP sensör, 24 V'ta, 5 mA'lik (4,8 kΩ) tip 1 bir girişe bağlı. Girişe 18 V ve 3,75 mA ulaşır: 15 V'un 3 V üzerinde payla aktif olur. S1'in çıkışından 2 · 15 + 3,75 ≈ 34 mA geçer, 200 mA'in çok altında. Sensör başına 100 ms gecikmeyle girişin aktif olması 0,2 s sürebilir. Besleme IEC 61131-2'nin izin verdiği minimum olan 20,4 V'a düşerse girişe 14,4 V ulaşır ve artık garanti edilmez.
Girişin herhangi biri algıladığında aktif olması için çıkışlar PLC girişinde birleştirilir ve her sensör doğrudan +24 V ve 0 V'tan beslenir. Burada ne düşümler ne de gecikmeler toplanır, ancak başka sorunlar ortaya çıkar:
Seri bağlantıda her biri 3–8 V düşürür: ikisiyle gerilimin yarısı bile kaybedilebilir, üçüyle girişe neredeyse hiçbir şey kalmaz. Ayrıca hepsi tek bir akımı paylaşır ve bu akım her birinin minimum yük akımını aşmalıdır; giriş az akım çekiyorsa aktif kalmazlar ve çıkış salınım yapar.
Paralel bağlantıda biri iletime geçtiğinde diğerlerindeki gerilim onun 3–8 V'luk düşümüne iner, bu da çalışmaları için yetmez: sıfırlanırlar ve ilki algılamayı bıraktığında yeniden algılayabilmek için hazır olma gecikmelerine ihtiyaç duyarlar. Kör bir pencere oluşur. Artık akımlar da toplanır: 0,8 mA'lik dört sensör 3,2 mA verir; bu, tip 1 (0,5 mA) veya tip 3 (1,5 mA) bir girişin 0 okumayı garanti ettiğinden fazladır.
Her iki sorun da giriş ile 0 V arasına girişe paralel bir direnç konarak çözülür: artık akımı gerilim 5 V'u aşmadan emer ve minimum yük akımını tamamlar. Hesaplayıcı gerektiğinde bunu, harcadığı güçle birlikte önerir.
| Seçenek | Avantajlar | Dezavantajlar |
|---|---|---|
| Her sensör kendi girişine, VE veya VEYA programda | Ek düşüm veya gecikme yok; PLC hangi sensörün arızalı olduğunu bilir; mantık kablolara dokunmadan değişir | Sensör başına bir giriş |
| Paralel diyotlar (VEYA) | Ucuz; hiçbir sensör çıkışından gerilim almaz | Yalnızca VEYA için; hangi sensörün algıladığı bilinmez |
| Kontakları seri veya paralel arayüz röleleri | Her sensör yalnızca bir bobini besler; kontaklar düşüm toplamaz; PNP, NPN ve farklı gerilimler karıştırılabilir | Daha yavaş (5–15 ms), kontaklar aşınır, daha fazla yer kaplar |
| Lojik modül veya küçük programlanabilir röle | Mantığı makinenin yanında yapar ve ana PLC'nin girişlerini boşaltır | Programlanacak ve bakımı yapılacak bir cihaz daha |
| Uzak G/Ç, IO-Link veya AS-Interface | Tek kabloyla PLC'ye çok sayıda sensör, her biri için tanılama | Modül veya master maliyeti; IO-Link uyumlu sensörler |
| Girişleri çoğullama | Az girişle çok kontak | Daha yavaş okuma ve daha karmaşık program; elektronik sensörlerden çok kontaklar için düşünülmüştür |
Yeni bir makinede ilk seçenek neredeyse her zaman en iyisidir: bir giriş, arıza aramakla geçen bir saate göre çok ucuzdur. Seri veya paralel sensörler boş girişi olmayan genişletmelerde anlamlıdır ve her zaman devre hesaplayıcıyla kontrol edildikten sonra.
Her birinin düşümüne ve giriş eşiğine bağlıdır. 24 V'ta 2 V'luk 3 telli sensörlerle tip 1 (15 V) bir girişe teoride dört tane sığar (16 V kalır), ama düşük beslemede veya uzun kabloda üç makul bir sınırdır. 2 telli sensörlerde en fazla iki.
Doğrudan bir zincirde hayır: PNP +24 V verir, NPN ise 0 V'a anahtarlar; bu yüzden birinin çıkışı diğerini besleyemez. Bir arayüz rölesi gerekir ya da daha iyisi, her birini kendi girişine bağlayıp VE işlemini programda yapmaktır.
Diyotsuz paralel bir devrede başka bir sensörün aktif çıkışı onu çıkışından besleyebilir. 2 telli sensörlerin artık akımı da olabilir. Her çıkışa bir diyot ya da girişe paralel bir direnç koyun.
Evet, iki farkla: daha fazla akım çekerler, özellikle verici ve alıcısı olan karşılıklı tipler, ve hazır olma gecikmeleri genellikle daha uzundur. Seri bağlantıda gecikme daha belirgindir.
İlgili: 24 V girişler ve IEC 61131-2 tipleri, PLC girişlerini çoğullama, anahtar olarak transistör, optokuplör ve ladder simülatörü.