Dönüş yönü, PWM ile hız, kalkış akımı ve sürücü seçimi
Basit motor modeli: zıt EMK devirle orantılı, boştaki akım ihmal edilmiştir. Sürücü verileri veri sayfalarından alınmış yaklaşık değerlerdir; gerçek sürekli akım soğutmaya bağlıdır.
Bir doğru akım motoru, geriliminin kutuplarına göre bir yöne veya diğerine döner. H köprüsü, H harfi şeklinde dizilmiş dört anahtardan (transistör) oluşur ve motor ortadaki koldadır. Q1 ve Q4 kapatıldığında akım motordan soldan sağa, Q2 ve Q3 kapatıldığında ise tersine geçer. Aynı taraftaki iki anahtar asla aynı anda kapanmamalıdır, yoksa beslemeyi kısa devre ederler: entegre sürücüler bunu engeller ve geçişler arasına kısa bir ölü zaman koyar.
| IN1 | IN2 | Anahtarlar | Motor |
|---|---|---|---|
| 1 | 0 | Q1 ve Q4 | İleri |
| 0 | 1 | Q2 ve Q3 | Geri |
| 1 | 1 | Q3 ve Q4 (veya Q1 ve Q2) | Fren: kısa devre edilen uçlar motoru frenler |
| 0 | 0 | Hiçbiri | Serbest dönüş: motor kendiliğinden durur |
Fren ve serbest dönüş için tam giriş kombinasyonu sürücüden sürücüye değişir; doğruluk tablosuna bakın.
Hız PWM ile ayarlanır: motor besleme gerilimindeki darbeleri alır ve endüktansı ile ataleti nedeniyle ortalama gerilime tepki verir. Devir, gerilimden endüvideki düşümün çıkarılmasıyla yaklaşık orantılıdır:
Yaklaşık 15 kHz'in altındaki PWM'de motor duyulur şekilde öter; 20 kHz'in üstünde artık duyulmaz, ancak sürücünün anahtarlama kayıpları artar. Birçok ucuz sürücü 20–30 kHz'in üzerinde sorun yaşar.
Dururken motor zıt EMK üretmez ve akımı yalnızca endüvi direnci sınırlar: kalkış veya kilitli rotor akımı V/R'dir ve çoğu zaman nominalin beş ila on katıdır. Sürücü bu tepeye kısa süre dayanmalı ya da onu sınırlamalıdır; birçok modern sürücü akımı kendisi sınırlar. Doluluk oranını yavaş yavaş artıran yumuşak kalkış tepeyi azaltır ve mekaniği korur.
Ayrıca bakınız: PWM hesaplayıcı, Anahtar olarak transistör, Şönt ile akım ölçümü, Adım motorları ve Servo motorlar.