Od jednobitowego sumatora pełnego do 8-bitowego sumatora/układu odejmującego w kodzie U2
Kliknij wejścia, aby je zmienić. Zielone przewody są w stanie 1.
Dodanie dwóch bitów daje wynik dwucyfrowy: 1 + 1 = 10 dwójkowo. Półsumator oblicza sumę S bramką XOR, a przeniesienie C bramką AND. Aby dodawać liczby wielobitowe, trzeba też dodać przeniesienie z poprzedniej kolumny, i to robi sumator pełny, zbudowany z dwóch półsumatorów i bramki OR:
Cout ma wartość 1, gdy co najmniej dwa z trzech wejść mają wartość 1: to funkcja większościowa. Drugi zapis, z bramką XOR już istniejącą dla sumy, oszczędza bramki.
Ustawiając n sumatorów pełnych w rzędzie, z Cout każdego połączonym z Cin następnego, dodaje się tak jak ręcznie: kolumna po kolumnie, od prawej do lewej. To sumator z przeniesieniem szeregowym (ripple carry). Jego wadą jest szybkość: wynik jest poprawny dopiero, gdy przeniesienie przejdzie przez wszystkie stopnie, około dwóch opóźnień bramki na bit. Przy 32 lub 64 bitach to za długo, więc stosuje się przeniesienie antycypowane (carry look-ahead), które oblicza przeniesienia równolegle z sygnałów generacji G = A·B i propagacji P = A ⊕ B. 74HC283 to 4-bitowy sumator z wewnętrznym przeniesieniem antycypowanym.
Układy cyfrowe nie odejmują bezpośrednio: dodają liczbę przeciwną. W kodzie uzupełnień do dwóch (U2) liczbę przeciwną do B otrzymuje się, negując wszystkie jej bity i dodając 1. Dzięki temu jeden sumator wykonuje oba działania: bramka XOR na każdym bicie neguje B, gdy sygnał trybu M = 1, a ten sam M wchodzi jako przeniesienie początkowe, aby dodać 1:
Przy n bitach kod U2 reprezentuje liczby od −2n−1 do 2n−1 − 1 (od −8 do 7 przy 4 bitach, od −128 do 127 przy 8). Ten sam wzór bitów można czytać jako liczbę bez znaku (od 0 do 2n − 1) lub ze znakiem: sumator tego nie rozróżnia, zmieniają się tylko flagi, na które trzeba patrzeć.
| Flaga | Znaczenie | Kiedy sygnalizuje błąd |
|---|---|---|
| C (przeniesienie) | Przeniesienie z najstarszego bitu | Dla liczb bez znaku: przy dodawaniu C = 1 oznacza, że wynik się nie mieści; przy odejmowaniu C = 0 oznacza pożyczkę (A < B) |
| V (przepełnienie) | Cn ⊕ Cn−1: dwa najstarsze przeniesienia są różne | Dla liczb ze znakiem: suma dwóch dodatnich daje ujemną lub dwóch ujemnych dodatnią |
| Z (zero) | Wszystkie bity wyniku są równe 0 | — |
| N (ujemny) | Najstarszy bit wyniku | — |
To te same flagi co w rejestrze stanu mikrokontrolera i na nich opierają się skoki warunkowe: po odjęciu dwóch liczb Z = 1 oznacza, że są równe, a C wskazuje, bez znaku, która jest większa. Wypróbuj w kalkulatorze 7 + 1 przy 4 bitach: bez znaku wychodzi 8, poprawnie, ale ze znakiem −8 i ustawia się V.
W BCD każda cyfra dziesiętna zajmuje 4 bity. Przy dodawaniu dwóch cyfr sumatorem binarnym wynik jest poprawny do 9; jeśli przekracza 9 lub jest przeniesienie, dodaje się 6 (0110), aby przeskoczyć sześć kombinacji nieużywanych w BCD, i generuje przeniesienie do następnej cyfry. Na przykład 7 + 5 = 1100 dwójkowo; po dodaniu 6 wychodzi 1 0010, czyli 12 w BCD.
| Układ | Funkcja |
|---|---|
| 74HC283 | 4-bitowy sumator binarny z przeniesieniem antycypowanym |
| CD4008 | 4-bitowy sumator serii 4000 |
| 74HC86 | Cztery bramki XOR, by zamienić sumator w sumator/układ odejmujący |
| 74LS181 | 4-bitowa jednostka arytmetyczno-logiczna, zob. 4-bitowa ALU |
Zobacz też: komparatory cyfrowe, 4-bitowa ALU, konwerter systemów liczbowych i symulator bramek logicznych (sumator pełny jest jednym z jego przykładów).